Integracja Sensoryczna

To proces odpowiedniego zebrania i połączenia wszystkich wrażeń zmysłowych w całość. Pozwala on poznawać otoczenie i własny ruch. Z badań wynika, że co piąte dziecko ma problemy z powiązaniem tego co słyszy, z tym co widzi i czego dotyka. Można powiedzieć, że odbiór i interpretacja ich bodźców płynących ze zmysłów jest niewłaściwy.

Zmysły tych dzieci nie współpracują. Najbardziej jest to widoczne wtedy, gdy dziecko trafia do grupy przedszkolnej lub szkolnej. Inteligentny i bystry kilkulatek nie może złożyć liter w jeden wyraz. Jego palce nie potrafią pisać. Ma opóźniony rozwój mowy. Widzi, ale ma problem z przepisaniem z tablicy. Słyszy, ale nie może zapamiętać. Chodzi, ale często się potyka, jest niezgrabny ruchowo. Czasem jest już osobą dorosłą, której również można pomóc.

Rezultatem dezorganizacji informacji są problemy w zachowaniu, problemy w zakresie rozwoju ruchowego, koncentracji, trudności szkolne.

Dzięki odpowiednio dobranym ćwiczeniom, osoba taka ma szanse poprawić:

  • koordynację,
  • motorykę małą i dużą,
  • koncentrację i uwagę,
  • samokontrolę nad zachowaniem,
  • samoocenę.

Objawy zaburzeń

Uważna obserwacja dziecka przez rodzica może pozwolić na wczesne wykrycie zaburzeń. Oto niektóre z nich:

  • podczas dłuższego siedzenia ma trudności utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.
  • ma wady postawy lub obniżone napięcie mięśniowe /szybko się męczy/,
  • u dziecka występują trudności z samodzielnym przełykaniem pokarmów i piciem,
  • źle toleruje czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów miewa odruch wymiotny,
  • ma słabe wyczucie odległości - często staje zbyt blisko innych ludzi czy przedmiotów,
  • potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, często ma siniaki,
  • ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem,
  • gdy pracuje nie pozwala innym stać obok siebie i przyglądać się,
  • ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy,
  • częściej niż inne dzieci w jego wieku odwraca znaki graficzne /cyfry, litery/,
  • zdarza się, że dziecko zaczyna czytać wyrazy od końca,
  • nie ma dominacji jednej ręki i żadna nie jest dostatecznie sprawna,
  • często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała, w otaczającej przestrzeni,
  • przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością,
  • dziecko nie znajduje przyjemności w zabawach na świeżym powietrzu,
  • trudno się koncentruje, a łatwo się rozprasza,
  • jest nadmiernie ruchliwe, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
  • niewłaściwie czy wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty codziennego użytku,
  • ma kłopoty z samodzielnym ubieraniem się /zapinaniem guzików, sznurowaniem butów/,
  • ma problemy w samodzielnym myciu się, korzystaniu z toalety,
  • ruchy dziecka są niezgrabne - zbyt zamaszyste, kanciaste,
  • w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za wolno,
  • często chodzi na palcach,
  • jest nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,
  • dziecko trudno jest skłonić do współpracy z dorosłym lub współdziałania z innymi dziećmi,
  • kiedy próbujemy pomóc dziecku w przyjęciu jakiejś pozycji ciała wydaje nam się ono bezwładne, ciężkie lub sztywne,
  • podczas gimnastyki lub rytmiki wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać, podobnie podczas swobodnych zabaw ruchowych - nie może dotrzymać kroku rówieśnikom,
  • nowych aktywności fizycznych tj.: jazda na rowerze, pływanie uczy się długo i z mozołem, a czasem mimo wysiłku nie udaje mu się ich opanować,
  • cierpi na chorobę lokomocyjną.

Jak wygląda terapia?

O celowości podjęcia terapii decydują wyniki diagnozy przeprowadzonej przez terapeutę integracji sensorycznej. Pierwsze dwa lub trzy spotkania - to diagnoza procesów SI (wywiad, obserwacja, testy). Następne spotkania to indywidualne zajęcia terapeutyczne na sali dziecko - terapeuta. Rodzic otrzymuje również zalecenia - wskazówki do pracy w domu. Częstotliwość spotkań - 1 lub 2 raz w tygodniu. Czas trwania terapii - od 6 miesięcy do 2 lat (w zależności od stopnia zaburzenia w rozwoju dziecka). Czas trwania jednych zajęć 60 minut. Z problemów z zakresu Integracji Sensorycznej dzieci nie wyrosną. One będą rosły razem z nimi. Dlatego tak ważne jest ich wczesne zdiagnozowanie i objęcie terapią SI.

Terapia integracji sensorycznej

Terapia integracji sensorycznej ma postać nauki poprzez zabawę. Sala terapeutyczna wyposażona jest w specjalistyczne przyrządy . Sprzęt ten przeznaczony jest do stymulacji i koordynacji wszystkich zmysłów. Dziecko wykonując ćwiczenia - jednocześnie się uczy, poprawia funkcje językowe i poznawcze. Zadania rozwijają koncentrację i uczą konsekwencji w działaniu. Celem terapeuty jest dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców z wykorzystaniem odpowiednio dobranego sprzętu. Terapeuta znający możliwości dziecka układa je tak, by nie były ani za łatwe ani za trudne. Natomiast dziecko czując, że odnosi sukcesy podnosi swoją samoocenę, która często jest obniżona.

Ćwiczenie konkretnych umiejętności nie jest zwykle samoistnym celem terapii integracji sensorycznej. Podczas zajęć nie ćwiczymy rysowania, łapania czy odbijania piłki lecz stosujemy szereg oddziaływań, które mają stymulować aktywność dziecka w obszarach mózgowych wyznaczonych przez terapeutę.

Dla kogo przeznaczona jest terapia?

Terapia SI przeznaczona jest już dla niemowląt.Za pomocą właściwych narzędzi diagnostycznych można określić problem i pomóc maluchom w prawidłowym funkcjonowaniu. Terapię stosuję się też dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym o prawidłowym rozwoju, które napotykają na problemy w codziennych czynnościach, a także mających: Zespół Downa, Autyzm, Zespół Aspergera, całościowe zaburzenia rozwoju, zaburzenia koncentracji uwagi, ADHD; ADD; zaburzenia integracji odruchów niemowlęcych, trudności w szkole: dysleksję, dysgrafię; zaburzenia zachowania: nieśmiałość, agresję; zaburzenia mowy: opóźniony rozwój mowy, brak mowy oraz inne.